روزه عملی عبادی هم آهنگ با روح و روان آدم است که در صورت تحقق دقیق با توجه به شرایط و معیار های یک روزه واقعی نتایج گرانی را در امور روحی روانی معنوی ...... برای فرد و اجتماع به ارمغان می آورد. روزه چون ناشی از مبدأ ایمان و امر خدا میباشد و نیروی مقاومت را افزایش میدهد تا انسان را به مقام تقوا برساند. روزه ضمن وجوب در ادیان الهی انکیزه فطری نیز داشته زیرا بشر تعالی طلب که نمیخواست تا سطح حیوانات پائین بیاید و یک سره محکوم تمایلات و شهوات حیوانی گردد. روزه را وسیله و سپری برای مقاومت در برابر اینگونه تمایلات قرار داده تا خود را به کمال برساند. چنانکه پیامبر اسلام محمد مصطفی ص میفرماید: امت من وقت روزه گرفتن نیروی شهوت و هوا و هوس در آنها ضعیف شده و دیگر گرد اعمال زشت نمیگردد. روزه گرفتن در میان ادیان الهی تاریخ بس طولانی دارد و از جمله عبادات دیرینی است که ژیدایش آنرا میتوان با رانده شدن حضرت آدم و حوا از بهشت مقارن دانست. بعضی مفسرین میگویند که خداوند روزه روزهای سیزدهم چهاردهم و پانزدهم هر ماه را بر آدم صفی واجب کرد علت آن بود که هنگامی که آدم به زمین آمد از گرمی و تابش آفتاب سوخت و سیاه شد و لی پس از روزه بدنش سفید شد و به این جهت آن سه روز را ایام البیض خواندند.
و حال عزیز خواننده گرامی امید وارم که درین عرصه با من همکاری نمایند
+ نوشته شده توسط سیدبشیراحمد در دوشنبه 1386/07/09 و ساعت
11:14 قبل از ظهر |

